2020 yılında neler okudunuz?
2020 yılı tuhaf, dengesiz, bir yanıyla flu, geleceğe dair soruların çokça biriktiği bir yıl oldu. Eve kapandığımız uzun zaman diliminin, öncelikle okumak istediğim halde fırsat bulamadığım, tekrar okumak için can attığım kitapları okuma fırsatı sunması açısından yine de verimli geçtiğini söyleyebilirim.
Uzun yıllardır kitaplığımda duran Mithat Cemal Kuntay’ın Üç İstanbul adlı muhteşem romanını okudum örneğin. Daha önce okumadığım için kendime epeyce kızdım. Orhan Pamuk’un Kara Kitap, Benim Adım Kırmızı, Beyaz Kale romanlarını yeniden okuma fırsatı yakaladım. Tekrar okumanın insan zihnine yararlarını da böylelikle görmüş oldum. Sonra Yaşar Kemal’in İnce Memed serisini üçüncü kez okudum. Onun ne büyük bir romancı olduğuna bir kez daha şapka çıkardım.
Yıl içerisinde yeni yayımlanan kitapları da elimden geldiğince takip etmeye çalıştım. Özcan Yılmaz’ın Akıp Giden Günlerimiz, Neslihan Önderoğlu’nun Yakınlık Korkusu, Emin Gürdamur’un Herkesten Sonra Gelen, Serhat Köroğlu’nun Bitmemiş Bir Cümlenin Noktasını Taşımak, Öznur Yalgın’ın Ağırküre adlı öykü kitapları severek okuduklarımdan bazılarıydı. Şeyhmus Diken’in Coğrafya Kaderdir, Veysi Erdoğan’ın Kendimden Biri Değilim ve Seyyidhan Kömürcü’nün Kendinin Ağacı adlı şiir kitaplarını da heyecanla karşıladım.
Dünya Edebiyatından Amir Ahmadi Arian’ın İran’ın yakın dönemini anlattığı ve bana göre Kafka’nın “Dava”sına bir köprü kurduğu Ve Balık Onu Yuttu ile Eriend Loe’nun naif.süper romanları ve Stephen King’in kendi hayatından ve yazma serüveninden yola çıkarak yazdığı Yazma Sanatı kitapları da ilgiyle okuduğum kitaplardandı.
Aydın Afacan’ın gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskısıyla Şiir ve Mitologya ile Faruk Duman’ın Sus Barbatus2 kitapları da okuduklarım arasında yer aldı.
Şükrü Erbaş’ın Çırpınıp İçinde Döndüğüm Dünya, Frans De Waal’in Hayvanların Ne Kadar Zeki Olduğunu Anlayacak Kadar Zeki miyiz?, Frank Furedi’nin Nereye Gitti Bu Entelektüeller? kitapları da deneme türünde okuduğum iyi kitaplardandı.
Sharon M. Draper’in İçimdeki Müzik, Angela Nanetti’nin Dedem Bir Kiraz Ağacı, Eleanor Coerr’in Sadako, Miyase Sertbarut’un Ünsüz Youtuberın Günlüğü ve Ünsüz Youteber’ın Günlüğü- Troller, John Boyne’un Ormanın Kalbindeki Çocuk ile Zirvenin Dibindeki Çocuk romanları da yıl içerisinde okuduğum çocuk kitaplarındandı.
2020 yılı içindeki okumalarımın en büyük payınıysa yeni yazmaya başladığım roman için okuduğum ve bir kısmı kitaplaştırılmış akademik tezlerden oluşan kitaplar oluşturdu. Bunları burada tek tek saymam bile oldukça geniş yer tutacağından, birkaçını belirtmekle yetineyim: Georgina Adelaide Müller – İstanbul’un Saltanatlı Günleri, Janet Klein- Hamidiye Alayları, İ. Hakkı Sunata – İstibdattan Meşrutiyete Çocukluktan Gençliğe, Avedis Cebeciyan – Bir Ermeni Subayın Çanakkale ve Doğu Cephesi Günlüğü, Mithat Şükrü Bleda – İmparatorluğun Çöküşü…
Pandemi süreci hayatınızı ve çalışmalarınızı nasıl etkiledi?
2020 yılı insana kısmi özgürlüğün bile ne kadar değerli olduğunu göstermesi açısından asla unutulmayacak bir yıl oldu bana göre. Böyle olsa bile benim için yarattığı geniş zamanın olanakları ve dışarıyla bağımı koparması açısından verimli geçtiğini söyleyebilirim. Daha önce başlayıp ağır ilerlediğim çocuk romanımı bitirdim. Yazarken müthiş bir heyecan yaşadım. Yirmi dört yıldır çocuklarla haşır neşir olan bir öğretmen olarak bunun için geç kaldığımı bile duyumsadım. Roman önümüzdeki yıl yayımlanacak. Bu yılın, okuduklarım dışında bana en büyük kazancı bu oldu diyebilirim.
2021 yılı için çalışma planınızda neler var, yeni bir kitap ya da farklı bir proje?
Uzun yıllardır yazmayı düşündüğüm bir roman vardı. Ona başlayalı bir ay oldu. Önümüzdeki yılın tamamını bu romanı yazmaya ayıracağım. Ancak bu romanın bitmesi öyle kolay görünmüyor. Sonraki yıllara da sarkacak gibi. Çocuk edebiyatı konusunda da yeni metinler yazma hevesim diri. O alanda da yeni metinler yazmak için kendimde güç bulmak istiyorum. Hayatın bize neler getireceğini hep birlikte göreceğiz.
