Şiir

Ölgün

Bir yaranın kabuğunu kaldırınca
Altından hicazkar bir makam gibi
Ağlayan kanın,
En kırmızı haline çivit karıştırıp
“Bu senin hakkındır.” diye
Koydular önüne
Bana bir Neva Perdesi aç dedi solgun ışığın
Altındaki boş tabureye.
Ve sonra duvarlar
Es verdi gecenin şarkısına

“Rutubet dizlerimi kemiriyor.” dedi annesi
Fareler utandı, ışık tirtedi.
Bir yağızın kellesi,
Bir tayın ak sekisi
Burnunda bir erguvani lağım kokusu…

Ateşin serini
Zalimin merhameti
Elinin kiri…

İşçisiydi çeltik
Tarlalarının çamurunun
Bata çıka yürürken
İçine bıraktığı pabucunun tekinin

Mayıs ve delilik ikilisinin

Yazar
Şerif Tuğrul Kunt
‘82 Yılında Eskişehir’de doğdu. 2007 yılında Veteriner Hekim Olarak Mezun oldu. Halen İzmir’de özel bir klinikte Veteriner Ortopedi Uzmanı ve Ege Üniversitesi’nde araştırmacı olarak çalışmaktadır. İlk gençlik yıllarından itibaren şiir ve edebiyatla amatör olarak uğraştı. 2006 yılında ilk kez bir şiiri Varlık Dergisi’nde yayımlandı. Yazım aşamasında bir romanı mevcut. Öte yandan fotoğraf çekmeyi de sever. Bu hayatta çıraktır, çırak olarak kalmak ve dünyayı “iyi bir çırak” olarak terk etmek ister.

Bir Cevap Yazın