biz güneşin öptüğü gökkuşağını seviyoruz
renkleri elele tutuşmuş
onlar renksizliğini yalnızlığın, betonun grisini ve kırmızısını kanın
biz ağaçların, tırtılların, çayırların özgür yeşilini seviyoruz farklı tonlarda
onlar “çimlere basmak yasaktır” tabelasındaki harflerin riyakâr yeşilini
ve kâr yeşilini cüzdanlarındaki dolarların
biz günebakanın güneşli sarısını,
onlar siyanürlü sarısını altının
biz güneşin batmadan son kez yüz sürdüğü
denizlerin kızıla çalan mavisini seviyoruz
onlar suçlarını örtbas eden siyahını karanlığın
biz koşturup oynamış karnı tok çocukların yanaklarının sağlıklı pembesini
onlar benizlerinin soluk sarısını hastaların, yoksulların
biz çocukların bölüşüp yediği portakalın turuncusunu
onlar albenili kırmızısını market reyonlarındaki zehirli ambalajların
biz menekşenin morunu seviyoruz
onlar morunu seviyor kadınların gül tenindeki dayağın
biz mavi önlükteki yakanın umutlu beyazını,
onlar kirli beyazını çocuklara giydirilen kefenli duvağın
çocuklar siz zulmün renkleriyle boyamayın resimlerinizi
yeşil için maviye sarı
kalbi kör etmeyen bir resim için
tüm renklere sevgi karıştırılır
ışığın tutsak edilip
ekmeğe kan , tarihe leke
ve her güzelliğe gölge düşürüldüğü yerde
her şey gibi elbette renkler de tartışılır