Işığına bir gölge olsun diye
Elini avcuna koydun
Sönüverdi karanlıklar
Muhsin kahveden yeni çıkmıştı
Sağ gözü ağlıyordu
Söğüt yaprağından aspirin
Karanlıktan bir kâğıt helva
Göz yaşından uçurtma
Olsun diye seviverdi
De Gaulle’ün burnunu
Sana söylediğim
Yalana kanan ırgat
Demirine pas olsun
Öfkemize yenik bir yaprak
Diye
Kıra kıra
Sonbaharı bekletmeden
Yere savurduk
En mahrem yerlerini sövgümüzün
Muhsin kahveden yeni çıkmıştı
Adımı leş gibi ayarsızdı
Sabah biraz uzaktı
Uzakta
Iramış bir
Kavuşmamışlık türküsü
Gibi
Küfür kıyamet
Sadakat ve ihanet
Hepsi kime dair
Sana , bana ve tanrıya merhamet
Etmek için
Mavi yaptı gökyüzünü
Senin yüzünü yalayan rüzgâr
Takıldık arkasına
Yalınayak ve tövbekâr.