Şiir

H/içimdeki Çocukla Monolog

dünya batıyor gözüme, perdeleri açma
saçımın beyazını, yüzümün anısını yutsun karanlık
bırak karışsın aynaların aklı bizi görünce
“sarhoşluktan çift mi görüyorum
insan bu kadar mı benzer kendine?”

kalbimin kapıları gıcırdıyor, açmaya kalkma
anılarımın yolları aynı labirente çıkıyor
seni kendimden çıkarsam kalıyor sıfır
senle beni toplasam bir etmiyoruz da

annen hâlâ cuma günlerinin beslenme çantasında
sabunlanmış elbezi ve fındığı yanmış kurabiye kokusu
abinin gizlice boşalttığı kumbaranı öğrendi herkes
kimse bilmedi senin güzelyazı defterine yazdığını
ilk intihar mektubunu
babamın yarım kalan defter yapraklarından
diktiği yeni defterim ben
sen ilk dizelerinin yazıldığı yırtılmış sayfa
babanın fark etmeden sobayı tutuşturduğu

bak bir ucumuz yanık, bir köşemiz yamalı
bak ellerimiz kaleme değince kekeliyor hâlâ
ama çocuk şiirleri yazan şairler
muaf tutulmuş intihardan
şairlerin ölüm tarihine göre dizdiğim kitaplıkta
hiç değilse resimli bir kitap arayalım

aklım saçlarımdan hep daha dağınık
içerisi içime benziyor, balkonda oturalım
sen çocukların flütle çalabildiği neşeli bir şarkı
söyle
ikimiz aynı yaşa gelene kadar uyumayalım

Yazar
Leyla Gültekin Çoruh
1985 yılında Ankara'da doğdu. 2007 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Bir kamu kurumunda yedi yıl çalıştıktan sonra görevinden istifa etti. Şiirleri Kalem Edebiyat ve Sanat Dergisi'nde ve Barolar Birliği Hukukçu Şairler Seçkisi'nde yayınlandı. "Kafesli Kuş Sesi", "Çöle Akan Nehir" ve "Gayya" isimli üç şiir kitabı bulunuyor. Seslerin, sözcüklerin ve renklerin izini sürerek hâlâ kendini bulmaya çalışıyor.

Bunları da beğenebilirsiniz

Şiir

Irak

Bir Cevap Yazın