Şiir

Schrödinger’in Yalnızı

ağır örtüsünü almaz üstünden zaman tutsun uyku
avuntudan işli kanaviçede düş sever dansı emeğin
al yak buradan dercesine belleğini cömert
tutsak ediyor geçmişin merhametsiz gözlerine
durakalıyor lehine işlemeyişinde değişen sevmelerin
bir kendisi eksik yaşamında ve yine ve gene

hık deyip gidivermiş şiiri ya henüz on dokuzunda
olmak ya da elini çekmesi yılların inadından
bu da bir isyan kusursuz kabullenmişliğiyle
bugün de kandırmaca yarının yalanlarını üstüne atacağı
bir sarhoşluk kusacağı durağı kaçırmış utancından
yani her şey yerli yerinde bir yerde ondan başka

göç, öç için biraz da hırsına düşkün olmanın üzüncünde
kemiriyor kendini kapanda fare ustalıkla ve yazık
aklının çanlarıyla oynuyor bir kedi çağrışımsal
bu da bir ülke hem yaşıyorsun hem ölü schrödinger
gidenin gördüğü uzaklaşır kalanın bakışından
sımsıkı sarıldığı denklemin bilinmeyeni olma avuntusu elinde

bir anıtsal yalnızlık inşa çabası boşunalığında kırk yaşın
korkular üstüne yükselen vazgeçişin bin yüzü, biri o değil
kalan da kendisiyken durakta kim hatırlasın gidişini
ey adı bir şiirde anılmakla yüceltilmiş her insan
ne kadar yoksan görkemlisin işte o kadar bilirim
çünkü tanırım bir şairi açığa vurduğu özleminden

Yazar
Tolga Gökçin
1982 yılında İstanbul’da doğdu. Eğitim hayatı sonrası zorunlu kamu hizmetini tamamlayıp 2016 yılında özel sektöre geçti. Mayıs 2020’de merkezinde sanatın olmadığı yaşamını daha fazla sürdürmek istemediğine karar verip kendini öldürmedi fakat iş hayatını bu bağlamda noktaladı. Bugünlerde bir doğum sancısı içinde yalnızca müzikle, edebiyatla ve ailesiyle ilgileniyor. Çeşitli edebiyat dergilerinde şiir ve yazıları yayınlandı.

Bunları da beğenebilirsiniz

Bir Cevap Yazın