Leyla Gültekin Çoruh

ayağı kırık bir sandalyeüzerine oturtmuyor kimseyikimse de yorulmuyor zatennereye gittiğini bilmemektenve değişiyorlar gölgelerinigüneşin en dik geldiği saatlerde yeryüzüneumutlarını zulalara koyup giderken ve ben evlerine dönen...